X
تبلیغات
کمک در شناخت بیماری های جنسی - خودتحريكي در آقايان( Masturbation)

چهارشنبه بیست و سوم شهریور 1384

خودتحريكي در آقايان( Masturbation)

خودتحريكي در آقايان( Masturbation):

مطابق آمار بيش از 95 % از مردان در طول عمر خود اقدام به خود ارضايي ميكنند. بسياري از شما خوانندگان در حول و حوش سن بلوغ اين كار را از دوستان خود آموخته بوديد و بارها انجام داده ايد. لذا ممكن است چندان اشتياقي براي خواندن اين قسمت نداشته باشيد. در هر حال قطعاً يكبار مرور مطالب براي هيچيك از شما ضرري نخواهد داشت.

 

تذكر اين مطلب شايد بد نباشد كه خودارضايي حتي با وجود داشتن رابطه جنسي خوب با همسر امري لذت بخش و داراي جذابيت هاي خاص خودش است (هر چند اغلب خانم ها خود ارضايي آقايان را توهيني به خود تلقي مي كنند). بر خلاف تصورات قديمي خودارضايي باعث ضعف بينايي، كوري، گيجي، ديوانگي و يا هيچ مشكل نگران كننده خاصي نمي شود. در نبود يك رابطه جنسي مناسب با جنس مخالف، خود ارضايي راه بسيار سالمي براي تخليه تنش هاي غريزي است. البته بهتر است اينكار بيش از 2-1 بار در روز انجام نشود و بدنبال ورزش هاي جسماني مرتب و تقويت قواي جسماني صورت بگيرد.

تمركز و انبساط خاطر:

در محيط دلپذير و آرامي قرار بگيريد. در يك وقت مناسب كار را شروع كنيد. ( نيم تا يك ساعت وقت براي آن كنار بگذاريد). ابتدا به حمام برويد و براي مدتي بدنتان را با آب گرم ماساژ بدهيد. دوش آب گرم كمك مي كند دغدغه ها و تنش هاي روزانه را تا حد ممكن تخفيف دهيد. بعد از حمام روي يك حوله پهن شده كف اتاق يا روي رختخواب دراز بكشيد وبدنتان را با روغن زيتون (يا هر روغن گياهي دلخواه) ماساژ دهيد و ضمن گوش دادن به موسيقي دلخواه خود را آماده مرحله بعد....

زودارضایی آقایان مشکل اصلی خانمها:

آیا راهی برای افزایش زمان تأخیر انزال وجود دارد یا نه؟ باید گفت زودارضایی از مشکلات شایع زوجها و یکی از علل شایع گلایه خانمها از همسرانشان است. تقریبا 30 درصد از مردان در طول زندگی بطور جدی دچار این مسئله میشوند که رابطه با همسرانشان را بشدت تحت تأثیر قرار میدهد. علل بسیار متنوعی میتواند منجر به این مسئله شود که بطور مفصل در کتاب تشخیص اختلالات جنسی آورده شده است. مورد شایعی که من بکرات در صحبت با مراجعین خوب ایرانی باهاش برخوردم مسئله عدم خودارضایی مداوم است. بسیاری از مردان بخصوص اگر ازدواج کرده باشند بشدت از خودارضایی احتراز کرده و آن را دور از شأن مردانگی میدانند. 

 همین مسئله براحتی میتواند با توجه به فاصله های زیاد نزدیکی باعث زودارضایی و بدنبال آن اضطراب و تشویش ناشی از تکرار این مسئله در نزدیکی های بعدی شود. به دوستانی که مبتلا به درجات متفاوت زودارضایی هستند توصیه میکنم بطور مکرر (حتی با وجود نزدیکی های با فواصل نزدیک) اقدام به خودارضایی کنند که البته اگر بصورت تمرینات خاص برنامه ریزی شده صورت بگیرد تأثیر بیشتری در درمان زودارضایی آقایان خواهد داشت. البته درمانهای دارویی و غیردارویی انزال زودرس بسیار مفصل است که علاقمندان را به کتاب درمان اختلالات جنسی ارجاع میدهم.

فصل اول (ارزيابي روان- جنسي ):

اين فصل شامل دو بخش است. در بخش اول تحت عنوان ”معاينه و شرح حال“ به توضيح اهداف و نوع اطّلاعات لازم براي تشخيص افتراقي بين علل جسمي و رواني و ابعاد روانشناسانة اختلال مي پردازيم. ترتيب جمع آوري اطّلاعات نيز در نمودارهاي روند تصميم گيري و ثبت اطّلاعات خلاصه شده است.

 در بخش دوّم تحت عنوان ”شيوة ارزيابي“ به بيان روند پيچيدة تحليل و جمع آوري اطّلاعات (مرتبط با مشكل) در چهارچوب زمان كوتاه مصاحبه ميپردازيم. اين كار مي بايست با چنان مهارت و ظرافتي انجام شود كه در بهبود وضعيت آشفتة طرفين نقش سازنده اي داشته باشد. در واقع يكي از اهداف مصاحبه ايجاد ارتباط مناسب با بيمار يا زوج و آشنا كردن آنها با مراحل درمان است. عليرغم اهميّت سرعت جمع آوري و تحليل اطّلاعات، بايد حساسيت ها و احساسات شخصي بيماران نيز مد نظر قرارداشته باشد.

همچنين در بخش دوم تكنيك هاي مورد استفاده جهت مورديابي[1][11] و (درصورت وجودِ اختلال) يافتن علل جسمي و روحي و يا اختلافات زناشوئي عامل بروز اختلال را توضيح ميدهيم. در بقيّة اين بخش با تكيه بر مفاهيم روانشناسي، معيارهاي انتخاب افراد براي استفاده از دوره هاي سكس- درماني ارائه شده اند. در اين ارزيابي ها بيشتر بدنبال بررسي سه منشاء روحي- رواني اين اختلالات يعني دغدغه هاي اخير (علل فعلي)، اضطرابات عمقي (علل ريشه اي)، و اختلافات زناشوئي هستيم.

 ارزيابي نحوة نزديكي[2][12] از مهمترين قسمت هاي يك مصاحبه است شامل ارزيابي ريز به ريز فعاليت هاي جنسي فرد و نوع رفتارهاي جنسي متقابلي كه با همسرش دارد. كسب اطّلاعات كامل براي تعيين تمرينات جنسي مناسب در سكس- درماني اهميت زيادي دارد. قسمتي از مصاحبه هم به علل ريشه اي اختلال و نقش روابط طرفين در ايجاد آن مي پردازد. با توجه به مجموع اين اطّلاعات، درمانگر قادر به فهم منشاء اختلال و استفاده از روش هاي مختلف درمان براي رفع آن است.

فصل دوم(بررسي علل طبي ):

در هيچيك از متون پزشكي فصل جامعي با عنوان ”بررسي علل طبي اختلالات جنسي“ وجود ندارد. اين فصل نيز براساس اُلگوي سه مرحله اي كنش جنسي طرح ريزي شده است، و علل عضوي اختلالات اُرگاسم، برانگيختگي، ميل جنسي، و دردآميزش (درد حين نزديكي) بطور مستقل بررسي شده است. نه تنها واكنش هاي فيزيولوژيك اندامها و بافتهاي جنسي، بلكه بيماريها و درمانهاي داروئي را نيز ميتوان بر اساس همين اُلگوي سه گانه تحت عنوان هايي مثل كم ميلي جنسي، سستي آلت، انزال ديررس، و انزال دردناك دسته بندي كرد.

 بي شك براي يافتن علل مختلف اين اختلالات بايد از روشها و ابزارهاي تشخيصي متفاوت و مخصوص بخود استفاده كرد. علاوه بر اين، اختلالات جنسي مردان و زنان نيز بطور مستقل مطرح شده اند. با توجّه به تفاوت اندامها و كاركرد بافت جنسي زن و مرد تعجب آور نيست اگر اختلالات جنسي در اين دو جنس ناشي از فرآيندهاي آسيب زاي مختلفي باشد. براي مثال اختلال مرحلة تهييج در زنان از كمبود استروژن و خشكي واژن ناشي ميشود، درصورتيكه معادل اين اختلال در مردان (اختلال نعوظ) از عوامل كاملاً

متفاوتي منشاء ميگيرد، عواملي نظير كاهش جريان خون آلت، ديابت، كاهش سطح تستوسترون، تومورهاي مترشّحة پرولاكتين، مصرف داروهاي فشار خون و غيره. به همين خاطر در اين فصل بخش هاي متفاوتي به بررسي اختلالات برانگيختگي و اُرگاسم و دردآميزش در مردان و زنان اختصاص يافته است.

فصل سوم( ارزيابي همه جانبة اختلالات روان –جنسي):

اين فصل آميزه اي از بخشهاي ارائه شده در بخشهاي پيشين است. اختلالات جنسي اختلالات پيچيدة روان- تني اند كه فهم آنها تنها با اضافه كردن معلومات پزشكي بر مفاهيم روانشناسي بدست نمي آيد. پزشك تنها با انجام يك معاينة معمولي پزشكي به اضافة شرح حال و معاينة روانپزشكي قادر به درمان مبتلايان به عدم اُرگاسم يا سستي آلت، يا فرجام دادن به يك ازدواج نافرجام نيست. ارزيابي درست اين اختلالات تنها به كمك تلفيق صحيحي از روش هاي تشخيصي طبي و روانشناسانه در يك چهارچوب كاملاً هماهنگ امكانپذير است.

در فصل آخر چكيده و آميزه اي از مباني طبي و روانشناسانة هر اختلال بطور جداگانه ارائه شده است. علاوه بر اين معيارهاي تشخيصي و علائم باليني هريك از اين اختلالات چنان بوضوح بيان شده است كه درمانگر دقيقاً بداند بايد بدنبال بررسي چه علائم و نشانه هايي باشد.

اطّلاعات ارائه شده در اين بخش جنبة اجمالي داشته و تنها براي آشنايي پزشكان (و يا اشخاص ) ناآشنا با اختلالات جنسي آورده شده است. براي اطّلاع بيشتر از جزئيات دقيق تر درمان اين اختلالات منتظر كتابهاي بعدي ما باشيد!

 

طب جنسي نوين: راه دشوار ناشناخته

 مشكل ترين كار پزشك دربرخورد با اختلالات جنسي تشخيص بيماري است. در واقع لازمة درمان صحيح، تشخيص صحيح است و عدم مؤفقيت در درمان، اغلب ناشي از تشخيص نادرست اختلال است. هرچند بررسي دقيق علائم و نشانه ها در همة رشته هاي پزشكي مهم است، اين امر بخاطر تشابه زياد نشانه ها و شكايات عوامل رواني و زيستي در اختلالات جنسي اهميت دوچندان پيدا ميكند. نبود روش هاي دقيق تشخيص افتراقي ، و ابهامات زياد در فهم روند تكامل رواني- جنسي[3][1] انسان منجر به انحراف از مسير درست و عدم مؤفقيت در درمان ميشود.فرض كنيد مردي بعلّت سختي خفيف شريانهاي كوچك آلت و بهم خوردن مكانيسم حساس نعوظ دچار ”سستي آلت[4][2]“ يا ” عنن“ شده و به دكتر مراجعه ميكند. دكتر در معاينه فيزيكي و آزمايش هاي درخواستي هيچ مورد غيرطبيعي پيدا نميكند و ميگويد ” مشكل شما بيشتر عصبي است“. بطور قطع چنين تشخيصي صحيح نيست. اين امر به كرات در مرداني كه ظاهراً مشكل جسمي ديگري نداشته اند باعث بروز سستي آلت ميشود اما بعلّت عدم دسترسي به ابزار تشخيصي مخصوص اختلالات عروقي، امكان تشخيص آن وجود نداشته است.

 طبيعي است كه با تشخيص نادرست ”عصبي بودن“ بيماري، پزشك او را به يك سكس- درمانگر ارجاع ميكند كه او نيز ضمن توصيه به تمرينات تمركز حنسي[5][3]، بيمار را تشويق به تقويت پيوند عاطفي و ارتباط كلامي با همسرش ميكند. يا زن متأهلي را درنظر بگيريد كه بخاطر آشفتگي ذهني ناشي از ترس از به اُرگاسم نرسيدن، براي به اُرگاسم رسيدن ”دست و پا ميزند[6][4]“ امّا بدليل همين دست پاچگي نميتواند به اُرگاسم برسد. ممكن است اين شخص بعلّت تصورات غلط قديمي درمورد اينكه همة اختلالات جنسي درنتيجه تعارضات دروني و عقده هاي روحي بوجود مي آيد به دست روانكاو سپرده شود.

اين زن مجبور است براي سه سال هرهفته چهار جلسه به روانكاوي تعارضات ناخودآگاهش بپردازد كه (حتّي اگر باعث بهبود شرايط كلّي روحي- رواني اش شود) تأثير چنداني بر توانائي ”به اُرگاسم رسيدن“ او نخواهد داشت.و يا مثلاً مردي كه به انزال زودرس[7][5] مبتلاست و كراراً از مراجعه به پزشكان متعدد نتيجه نگرفته است. روانشناس با تأكيد بر اختلافات زناشوئي او با همسرش، به اشتباه اين امر را يك واكنش دفاعي براي بدست گرفتن كنترل رابطه (در نبرد پنهان قدرت بين زن و مرد) تشخيص ميدهد.

بر اين اساس او طرفين را تحت يك دوره زوج- درماني[8][6] روان پويا (سايكو ديناميك) قرار ميدهد. در اين دوره مرد از احساس دوگانگي اش نسبت به زناني كه در نقش مادرش جلوه گر ميشدند آگاه ميشود.

 خشم زن نيز برطرف ميشود. نتيجه آن ميشود كه با وجود تقويت روابط عاطفي آن دو، انزال زودرس مرد همچنان برطرف نشده است.

 

با وجوديكه لااقل در دومورد آخر اختلال علل رواني دارد، تأكيد بر ”رواني بودن“علّت بيماري (با وجود ستي) بدون مشخّص شدن دقيق تشخيص، كمكي به درمان درست اختلال نميكند.در اين موارد رويدادهاي اخيري كه باعث بروز علائم اختلال شده اند بدقّت مدنظر قرار نگرفته اند.به همين خاطر بيماران با هدف رفع تعارضات ناخودآگاه دروني تحت روان- درماني هاي مختلف قرار ميگرفتند، درحاليكه ميتوان با تمرينات جنسي ويژه به رفع هر يك از علل فعلي (ظاهري) و علل ريشه اي پرداخت كه هماهنگ با هم منجر به اختلال جنسي شده اند.حتّي به فرض رفع تعارضات دروني و اختلافات زناشوئي زوجين، اداميكه عوامل اخيري كه درحال حاضر واكنش هاي جنسي فرد را تحت تأثير خود قرار داده اند اصلاح نشود، اميدي به درمان اين اختلالات وجود ندارد.

در نمونه اي ديگر مرد ميانسالي بدليل يك ازدواج نامؤفّق و همينطور احساس گناه و انفعال و آزارهاي همسرش دچار افسردگي و اُفت ميل جنسي شده است. با تصور نادرست جسمي بودن علّت اين امر، وي چند تزريق مكرّر تستوسترون دريافت ميكند. اين مرد بدليل عدم بهبود ميل جنسي و تصور عدم امكان برگشت شور و حال جواني، بيش از پيش در ورطة نااُميدي فرو ميرود. زني كه بخاطر ترس از بوسيدن و لمس شدن و هرگونه نزديكي جسمي (حتّي از تصوّر بازگشت هرشبة شوهر به خانه) دچار تشويش و اضطراب ميشود تحت درمانهاي مختلف نامناسب قرار ميگيرد. ابتدا با فرض اينكه اين تشويش ناشي از اختلافات زناشوئي است تحت زوج- درماني تحليلي (از نوع Transactional ) قرار ميگيرد. پزشك طي چند جلسه او را از جدال كودك درونش با كودك درون شوهرش آگاه ميكند؛ اما زن همچنان از تماس جنسي واهمه دارد و احساس نااُميدي اش تشديد ميشود.

 زن بعد از آن تحت يك دوره سكس- درماني رفتاري قرارگرفته، و با انگيزة تازه به انجام تمرينات جنسي خاص مي پردازد. امّا اين تمرينات تشويش هاي او را افزايش ميدهند و باز به ورطة نااُميدي فرو ميرود. زن در نهايت به روانكاو ارجاع ميشود، اما با وجود تقويت هويت زنانه همچنان از رويارويي جنسي دچار هراس ميشود. در هيچيك از اين دوره ها (با وجود همة توانائي ها) بدليل عدم تشخيص عامل اصلي و درنتيجه ناتواني از درمان آن، اختلال اصلي رفع نشده است. در واقع منشاء همة مشكلات اين شخص يك نوع حملة هراس (پانيك[9][7](از نوع هراس جنسي[10][8] است كه باعث فلج كردن كلّ زندگي او شده است.باوجوديكه اين بيماري را نميتوان با روان-درماني هاي مختلف درمان كرد، با تشخيص صحيح و استفاده از داروهاي ضد پانيك به همراه سكس- درماني ميتوان به آساني اختلال را درمان كرد.امروزه طب جنسي تا بدانجا پيشرفت كرده است كه درصورت تشخيص دقيق علّت اوليه، امكان درمان مؤفّق بسياري از اختلالات جنسي وجود دارد. با ارائة توضيحات كافي به مردي كه ”سستي آلت“ او ناشي از علل برگشت ناپذير جسمي است، ميتوان مانع از درمان هاي هورموني و انواع روان- درماني هاي پرهزينه و نااُميد كننده براي فرد شد. البتّه اين بدان معني نيست كه او بايد براي هميشه از لذّات جنسي چشم پوشي كند. اگر اختلال نعوظ ناشي از اختلال در خون رساني عضوي باشد ميل جنسي و اُرگاسم دچار اختلال نشده اند و دوطرف ميتوانند از راههاي ديگر (بدون دخول آلت) نيازهاي جنسي خود را ارضاء كنند (و يا اينكه اقدام به نصب پروتز آلت كنند). همينطور در زنان مبتلا به عدم اُرگاسم در صورت رفع علّت فعلي، ميتوان طي چند جلسه اختلال را برطرف كرد.

 در اين موارد معمولاً آگاه شدن فرد از تعارضات ناخودآگاه وي در رابطه با پدر و مادرش كمك چنداني به درمان اختلال نميكند. تكنيك هاي جنسي نوين به او كمك ميكند هنگام معاشقه دچار ترديد و دست پاچگي[11][9] و عدم اُرگاسم نشود.

اغلب افرادي كه قادر به كنترل انزال نيستند ( به اصطلاح انزال زودرس دارند) نيز به آساني با سكس- درماني معالجه ميشوند. اين افراد ميتوانند طي يك دورة كوتاه سكس- درماني با كسب توانائي تمركز و تسلّط بر درك احساسات لذّتبخش جنسي، توانائي كنترل انزال را بدست آورند.

حالا مرد متأهلي را درنظر بگيريد كه بخاطر ترس ناخودآگاه از لذّات جنسي و حسد و    دوگانگي كه نسبت به زنان از كودكي در او ريشه گرفته است، در رابطه با زن آشفته حالش دچار افسردگي و كاهش شور جنسي شده است. اينجا او نه با رفتاردرماني، بلكه به كمك روانكاوي يا انوع ديگر روان- درماني بايد ضمن كسب آگاهي نسبت به تعارضات دروني ناخودآگاه، توانائي از دست رفته را بازيابد. تزريق تستوسترون جز جذب هورمون از طريق كبد و دفع زباله هاي آن از ادرار حاصلي نخواهد داشت.

  روش معاينه:

روشي كه در كتاب حال حاضر براي ارزيابي و معاينة مبتلايان پيشنهاد شده، نتيجة تجربة چندين سالة برخورد با هزاران بيماري است كه براي معالجه به كلينيك مراجعه كرده اند. اين سيستم در تجربة عملي درمان بيماران و آموزش اين مهارت ها به پزشكان كارايي بسياري داشته است. روش هاي معاينة قديمي روانپزشكي در تشخيص اختلالات جنسي كارساز نيستند. با وجوديكه اين روش ها در جاي خود كارائي بسياري داشته اند، براي معاينه و درمان مبتلايان به عدم اُرگاسم يا مثلاً سستي آلت به ابزارهاي تشخيصي مؤثر تري نياز است.

بعلاوه براي تشخيص علل جسمي اين اختلالات، روش هاي معمول معاينة پزشكي كارساز نيست. مدت زمان زيادي از توجه بشر به اثر بيماري ها و داروها بر عملكرد جنسي نميگذرد و روش هاي معاينة قبلي كاربرد چنداني در طب جنسي نوين نداشته است. در اينجا سعي شده است با ارائة يك روش تركيبي، ضمن استفاده از فوائد روش هاي معاينه در روان پزشكي، روان شناسي، و پزشكي عمومي، امكان ارزيابي مطمئن و تشخيص عملي اختلات جنسي نيز فراهم ميشود. مصاحبه و معاينه مهمترين ركن تشخيص اختلالات است و قسمت اعظم حجم كتاب به شرح نحوة بررسي نشانه هاي اصلي اختصاص داده شده است. همچنين سعي شده است با توضيحات كافي درمورد نحوة تشخيص افتراقي بين علل جسمي و رواني از طريق معاينة فيزيكي، تست هاي آزمايشگاهي و اقدامات نوين تشخيصي در طب جنسي مطلب كامل شده باشد. ابعاد جسمي و رواني اختلال هردو در اين روش معاينه درنظر گرفته شده است. هدف از مصاحبه كسب تمام اطّلاعات مورد نياز براي رسيدن به تشخيص قطعي، و از طرف ديگر اجتناب از حواشي غيرمرتبط با مشكل فعلي بيمار است.

نوشته شده توسط مازیار معینی در 0:16 |  لینک ثابت   •